por traquido | Jul 19, 2024 | Ritmo propio
EL río fluye incesante y, sin embargo, su agua no es la misma jamás. En los bajíos bailan pompas de espuma que desaparecen y vuelven a formarse; nunca duran mucho tiempo. Lo mismo ocurre con los seres humanos y sus moradas. Kamo no Chōmei, Apuntes desde mi cabaña...
por traquido | Jul 18, 2024 | Ritmo propio, Sin categoría
E eu percebi, ao fitar-lhe o rosto intumescido e porcino, os dedos gordos, o sorriso de borracha desdobrado nas bochechas como um acordeão, um sorriso que guinchava, desafinado, asmas de harmónio, ao fitar os doutores que discutiam, brandindo as colheres do café,...
por traquido | Jul 17, 2024 | Ritmo propio
Je ne crois guère aux beautés qui peu à peu se révèlent, pour peu qu’on les invente ; seules m’emportent les apparitions. No creo en las bellezas que se van revelando poco a poco, a poco que nos las inventemos; sólo me importan las apariciones Pierre Michon, La...
por traquido | Jul 16, 2024 | Mentes Filosóficas
Se cava mucha tierra para encontrar poco oro Heráclito, Fragmentos E eu vi que ñao existe <nada de >bom, A ñao ser que o ser humano sinta prazer nas coisas que faz, porque essa é a parte que lhe cabe. Pois quem levará a alguem a ver o que acontecerá...
por traquido | Jul 13, 2024 | Mundos Literarios
«Mientras comía las tajadas de plátano sentí que regresaban, una a una, mis viejas lealtades a la vida, al mundo depositario de asombros siempre renovados y a tres o cuatro seres cuya voz me alcanzaba por encima del tiempo y de mi incurable trashumancia» Álvaro Mutis,...