por traquido | Jul 22, 2024 | Música
La forêt enfin se referme comme un livre : le héros est livré à à la chance, son biographe à la précarité des hypothèses. El bosque, por fin, se cierra como un libro: el héroe queda entregado a la suerte; su biógrafo, a la precariedad de las hipótesis. Pierre...
por traquido | Jul 21, 2024 | Mentes Filosóficas
«Soy un hombre, y nada de lo humano juzgo ajeno a mí». Pongámoslo todo en común: hemos nacido para [una vida en común]. Nuestra sociedad es muy parecida a una bóveda de piedras, que no se cae justamente porque las piedras se sostienen las unas a las otras. Séneca,...
por traquido | Jul 20, 2024 | Ritmo propio
No principio creou Deus o ceo e a terra. A terra era unha masa disforme e baldeira, as tebras cubrían o abismo e un vento poderoso axitaba as augas. Mandou Deus que houbese luz, e houbo luz. Viu Deus que a luz era cousa boa e arredouna das tebras. A luz chamouna día e...
por traquido | Jul 19, 2024 | Ritmo propio
EL río fluye incesante y, sin embargo, su agua no es la misma jamás. En los bajíos bailan pompas de espuma que desaparecen y vuelven a formarse; nunca duran mucho tiempo. Lo mismo ocurre con los seres humanos y sus moradas. Kamo no Chōmei, Apuntes desde mi cabaña...
por traquido | Jul 18, 2024 | Ritmo propio, Sin categoría
E eu percebi, ao fitar-lhe o rosto intumescido e porcino, os dedos gordos, o sorriso de borracha desdobrado nas bochechas como um acordeão, um sorriso que guinchava, desafinado, asmas de harmónio, ao fitar os doutores que discutiam, brandindo as colheres do café,...